Rrethimi i Jerusalemit
1 Në vitin e nëntë, në muajin e dhjetë, në ditën e dhjetë të muajit, fjala e Zotit m'u drejtua e më tha: 2 «Bir i njeriut, shkruaje emrin e ditës, pikërisht të kësaj dite. Mbreti i Babilonisë i është sulur Jerusalemit në këtë ditë. 3 Tregoji një shëmbëlltyrë fisit kryeneç e thuaji se kështu thotë Zoti im, Zoti:
vëre kusinë, vëre!
Hidhja edhe ujin!
4 Qitja copat e mishit,
të gjitha copat e mira,
kofshën dhe shpatullën,
mbushe me kockat e përzgjedhura,
5 merr ajkën e grigjës,
vër edhe pirgun e urëve nën të,
vloje me valë,
që edhe kockat brenda saj të ziejnë.
6 Prandaj kështu thotë Zoti im, Zoti: mjerë qyteti gjakatar, kusi e ndryshkur që nuk i ka dalë ndryshku. Nxirr prej andej një copë pas tjetrës, pa hedhur short në të! 7 Se ai derdhi gjak në mesin e vet, e zbrazi mbi shkëmbin e zhveshur, nuk e derdhi përtokë, për ta mbuluar me pluhur. 8 Për ta shfryrë zemërimin, për të marrë hak, e vura gjakun e tij mbi shkëmbin e zhveshur, që të mos mbulohet. 9 Prandaj, kështu thotë Zoti im, Zoti: mjerë qyteti gjakatar! Edhe unë do ta ngre pirgun e madh. 10 Shumoi drutë, ndize zjarrin, zieje mishin krejt, përzieji erëzat e le të digjen kockat. 11 Vëre të zbrazur mbi prush, që të nxehet, t'i skuqet bakri, të shkrihet papastërtia në mesin e saj e t'i soset ndryshku. 12 E lodhën mundimet, por nuk i del me zjarr ndryshku i saj i madh. 13 Unë do të të pastroja, por ti nuk u pastrove nga papastërtitë e tua, prandaj për shkak të papastërtisë sate të shthurur, nuk do të pastrohesh më deri kur të reshtë zemërimi im ndaj teje. 14 Unë, Zoti, fola. Do të veproj e nuk do të ndalem. Nuk do të kem dhembshuri e nuk do të kem mëshirë. Do të të gjykoj sipas sjelljeve të tua dhe sipas bëmave të tua, kumton Zoti im, Zoti».
Vdekja e gruas së Ezekielit
15 Fjala e Zotit m'u drejtua e më tha: 16 «Bir i njeriut, ja, po ta heq befas dëshirimin e syve, por mos u anko, mos qaj e mos derdh lot. 17 Psherëti në heshtje e mos mbaj zi për të vdekurit. Lidhe kësulën e mbathi sandalet në këmbë. Mos u mbulo gjer mbi buzë e mos e ha bukën e njerëzve». 18 Në mëngjes i fola popullit dhe në mbrëmje më vdiq gruaja. Të nesërmen në mëngjes veprova siç më ishte urdhëruar. 19 Populli më pyeti: «A s'do të na e tregosh kuptimin e këtyre që po bën?». 20 Unë u përgjigja: «Fjala e Zotit m'u drejtua e më tha: 21 thuaji shtëpisë së Izraelit se kështu thotë Zoti im, Zoti: ja, po e përdhos shenjtëroren time, krenarinë e fuqisë suaj, dëshirimin e syve tuaj dhe dashurinë e shpirtit tuaj. Bijtë e bijat tuaja, që i latë atje, do të bien prej shpatës. 22 Ju do të bëni siç bëra unë. Nuk do të mbuloheni gjer mbi buzë dhe nuk do ta hani bukën e njerëzve. 23 Do t'i mbani kësulat në kokë dhe sandalet në këmbë. Nuk do të vajtoni, por as do të qani. Do të breheni nga fajet tuaja e do të shfryni kundër njëri-tjetrit. 24 Ezekieli do të jetë shenjë për ju. Kur të ndodhin këto, ju do të veproni si ai dhe do të merrni vesh se unë jam Zoti. 25 Ti, bir i njeriut, në ditën kur do t'ua heq atyre fortesën, gëzimin dhe hijeshinë e tyre, dëshirimin e syve të tyre, lehtësinë e shpirtit të tyre, bijtë dhe bijat e tyre, 26 atë ditë do të vijë te ti një ikanak, për të të njoftuar. 27 Atë ditë do të të hapet goja, për të folur me ikanakun. Do të flasësh e nuk do të jesh më i pagojë. Do të jesh shenjë për ta dhe ata do ta marrin vesh se unë jam Zoti».
1 et factum est verbum Domini ad me
in anno nono in mense decimo decima mensis dicens
2 fili hominis scribe tibi nomen diei huius
in qua confirmatus est rex Babylonis adversum Hierusalem hodie
3 et dices per proverbium ad domum inritatricem parabolam
et loqueris ad eos haec dicit Dominus Deus
pone ollam pone inquam et mitte in ea aquam
4 congere frusta eius in ea
omnem partem bonam femur et armum electa et ossibus plena
5 pinguissimum pecus adsume
conpone quoque struices ossuum sub ea
efferbuit coctio eius et discocta sunt ossa illius in medio eius
6 propterea haec dicit Dominus Deus
vae civitati sanguinum ollae cuius rubigo in ea est
et rubigo eius non exivit de ea
per partes et per partes suas eice eam
non cecidit super eam sors
7 sanguis enim eius in medio eius est
super limpidissimam petram effudit illum
non effudit illum super terram ut possit operiri pulvere
8 ut superducerem indignationem meam
et vindicta ulciscerer
dedi sanguinem eius super petram limpidissimam ne operiretur
9 propterea haec dicit Dominus Deus
vae civitati sanguinum cuius ego grandem faciam pyram
10 congere ossa quae igne succendam
consumentur carnes
et concoquetur universa conpositio
et ossa tabescent
11 pone quoque eam super prunas vacuam
ut incalescat et liquefiat aes eius
et confletur in medio eius inquinamentum eius
et consumatur rubigo eius
12 multo labore sudatum est
et non exibit de ea nimia rubigo eius neque per ignem
13 inmunditia tua execrabilis
quia mundare te volui et non es mundata a sordibus tuis
sed nec mundaberis prius
donec quiescere faciam indignationem meam in te
14 ego Dominus locutus sum venit et faciam
non transeam nec parcam nec placabor
iuxta vias tuas et iuxta adinventiones tuas iudicavi te
dicit Dominus
15 et factum est verbum Domini ad me dicens
16 fili hominis ecce ego tollo a te desiderabile oculorum tuorum in plaga
et non planges neque plorabis neque fluent lacrimae tuae
17 ingemesce tacens mortuorum luctum non facies
corona tua circumligata sit tibi
et calciamenta tua erunt in pedibus tuis
nec amictu ora velabis nec cibos lugentium comedes
18 locutus sum ergo ad populum mane
et mortua est uxor mea vesperi
fecique mane sicut praeceperat mihi
19 et dixit ad me populus
quare non indicas nobis quid ista significent quae tu facis
20 et dixi ad eos sermo Domini factus est ad me dicens
21 loquere domui Israhel haec dicit Dominus Deus
ecce ego polluam sanctuarium meum
superbiam imperii vestri et desiderabile oculorum vestrorum
et super quo pavet anima vestra
et filii vestri et filiae quas reliquistis gladio
cadent
22 et facietis sicut feci
ora amictu non velabitis et cibos lugentium non comedetis
23 coronas habebitis in capitibus vestris
et calciamenta in pedibus
non plangetis neque flebitis sed tabescetis in iniquitatibus vestris
et unusquisque gemet ad fratrem suum
24 eritque Hiezechiel vobis in portentum
iuxta omnia quae fecit facietis cum venerit istud
et scietis quia ego Dominus Deus
25 et tu fili hominis
ecce in die quo tollam ab eis fortitudinem eorum
et gaudium dignitatis et desiderium oculorum eorum
super quo requiescunt animae eorum
filios et filias eorum
26 in die illa cum venerit fugiens ad te ut adnuntiet tibi
27 in die inquam illa aperietur os tuum cum eo qui fugit
et loqueris et non silebis ultra erisque eis in portentum
et scietis quia ego Dominus