Thirrje për pendesë
1 «Eja, mblidhu,
o popull i pacipë,
2 para se të merret vendimi
e dita të firojë porsi byku,
para se t'ju përcëllojë zemërimi i Zotit,
para se të vijë dita e zemërimit të Zotit.
3 Kërkojeni Zotin, të gjithë ju të përvuajturit e tokës,
ju që mbani urdhërimet e tij.
Kërkoni drejtësinë, kërkoni përulësinë,
ndoshta do të gjeni strehë ku të fshiheni,
në ditën e zemërimit të Zotit.
4 Gaza do të jetë e shkretë,
Ashkeloni do të rrënohet,
Ashdodi do të zbohet në mes të ditës,
Ekroni do të çrrënjoset.

5 Mjerë banorët e bregdetit,
kombi i Keretit.
Fjala e Zotit është kundër teje,
o Kanaan, tokë filistine,
do të të zhbij e banorë s'do të kesh më.
6 Bregdeti do të bëhet kullotë,
livadh barinjsh, vathë dhensh.
7 Do t'i përkasë tepricës së shtëpisë së Judës,
që për kullota ta përdorin.
Në shtëpinë e Ashkelonit,
do të shtrihen në mbrëmje,
se Zoti, Perëndia i tyre, do të kujtohet për ta
e fatin do t'ua kthejë.

8 E dëgjova përbuzjen e Moabit,
përqeshjen e bijve të Amonit,
kur e fyen popullin tim
e ia kërcënuan kufijtë.
9 Ndaj, pasha jetën time,
kumton Zoti i ushtrive, Perëndia i Izraelit,
Moabi do të bëhet si Sodoma,
bijtë e Amonit porsi Gomorra,
vend hithrash e gropë kripe,
shkreti e përhershme.
Tepricën e popullit tim do ta plaçkisin,
të mbeturit e kombit tim do t'i pushtojnë.
10 Ky do të jetë shpërblimi i krenarisë së tyre,
se e përbuzën popullin e Zotit të ushtrive
dhe u mburrën para tij.
11 I tmerrshëm do të jetë Zoti kundër tyre.
Ai do t'i mpakë gjithë perënditë e tokës.
Zotin do ta adhurojë
çdo komb e ishull,
secili në vendin e vet.

12 Edhe ti, o Kush,
prej shpatës sime do të theresh.

13 Ai do ta ngrejë dorën kundër veriut,
Asirinë do ta zhbijë.
Ninivën do ta bëjë djerrinë,
të thatë porsi shkretëtirë.
14 Kopetë e çdo lloji,
në mes të saj do të shtrihen.
Në krythat e saj do të zënë vend
huta dhe iriqi.
Do të kuisë bufi në dritare,
korbi në prag të derës,
se u hoq veshja prej cedri.
15 Ky është qyteti ngazëllues
që banonte i sigurt
e me vete thoshte:
“Unë, e tjetër s'ka!”.
Po si ndodhi që u shkretove
e strofull bishash u bëre?
Kushdo që kah ti kalon,
fërshëllen e bën gjeste me duar».
1 Συνάχθητε καὶ συνδέθητε, τὸ ἔθνος τὸ ἀπαίδευτον, 2 πρὸ τοῦ γενέσθαι ὑμᾶς ὡς ἄνθος παραπορευόμενον, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾽ ὑμᾶς ὀργὴν κυρίου, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾽ ὑμᾶς ἡμέραν θυμοῦ κυρίου. 3 ζητήσατε τὸν κύριον, πάντες ταπεινοὶ γῆς· κρίμα ἐργάζεσθε καὶ δικαιοσύνην ζητήσατε καὶ ἀποκρίνεσθε αὐτά, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς κυρίου.
4 Διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ Ἀσκαλὼν ἔσται εἰς ἀφανισμόν, καὶ Ἄζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ Ακκαρων ἐκριζωθήσεται. 5 οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροικοι Κρητῶν· λόγος κυρίου ἐφ᾽ ὑμᾶς, Χανααν γῆ ἀλλοφύλων, καὶ ἀπολῶ ὑμᾶς ἐκ κατοικίας· 6 καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων, 7 καὶ ἔσται τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης τοῖς καταλοίποις οἴκου Ιουδα· ἐπ᾽ αὐτοὺς νεμήσονται ἐν τοῖς οἴκοις Ἀσκαλῶνος, δείλης καταλύσουσιν ἀπὸ προσώπου υἱῶν Ιουδα, ὅτι ἐπέσκεπται αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς αὐτῶν, καὶ ἀπέστρεψε τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν.
8 Ἤκουσα ὀνειδισμοὺς Μωαβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν Αμμων, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου. 9 διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει κύριος τῶν δυνάμεων ὁ θεὸς Ισραηλ, διότι Μωαβ ὡς Σοδομα ἔσται καὶ οἱ υἱοὶ Αμμων ὡς Γομορρα, καὶ Δαμασκὸς ἐκλελειμμένη ὡς θημωνιὰ ἅλωνος καὶ ἠφανισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οἱ κατάλοιποι λαοῦ μου διαρπῶνται αὐτούς, καὶ οἱ κατάλοιποι ἔθνους μου κληρονομήσουσιν αὐτούς. 10 αὕτη αὐτοῖς ἀντὶ τῆς ὕβρεως αὐτῶν, διότι ὠνείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν ἐπὶ τὸν κύριον τὸν παντοκράτορα. 11 ἐπιφανήσεται κύριος ἐπ᾽ αὐτοὺς καὶ ἐξολεθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν.
12 Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι ῥομφαίας μού ἐστε. 13 καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀπολεῖ τὸν Ἀσσύριον καὶ θήσει τὴν Νινευη εἰς ἀφανισμὸν ἄνυδρον ὡς ἔρημον· 14 καὶ νεμήσονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ποίμνια καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ χαμαιλέοντες καὶ ἐχῖνοι ἐν τοῖς φατνώμασιν αὐτῆς κοιτασθήσονται, καὶ θηρία φωνήσει ἐν τοῖς διορύγμασιν αὐτῆς, κόρακες ἐν τοῖς πυλῶσιν αὐτῆς, διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς. 15 αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾽ ἐλπίδι ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς Ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν μετ᾽ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμόν, νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾽ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.