Mbë të parinë kankatuer. Psallm’ e Davidit.
1 Mbëreti ka me u gëzuem ndë fuqit tande, o Zot, edhe ka me u gëzuem fort ndë shpëtimt tand!
2 Dhe dëshërimin’ e zemërës’ ati, edhe nuk’ i mengove dashunimin’ e buzëvet ati. Selah.
3 Sepse ia mbërrine me bekime të mirë, vunë mbi krye t’ati kunorë ari të kullutë.
4 Të lypi jetë, edhe i dhe ditt të gjata ndë jetë të jetësë.
5 Lavdia e ati asht’ e madhe ndë shpëtim tand; vune mbi atë nder e madhëni.
6 Se ti i dhe bekim ndë jetë të jetësë, e gëzove fort me faqenë tande.
7 Se mbëreti shpëren mbë Zotinë, edhe s’ka me u tundunë me anë të përdëllimit të Naltit.
8 Dora jote ka me gjetunë gjith’ anëmiqt’ e tu, e diathta jote ka me gjetun’ ata qi të kanë mëni.
9 Ke me bamë ata porsi furrë ziarrmi ndë kohët të zemërimit tand: Zoti ka me i përpimë ndë zemërim të vet, edhe ziarrm ka me i ngranë,
10 Ke me prishunë pemën’ e atyne prei dheut, edhe farën’e atyne prei të bijvet njerëzëvet.
11 Se vunë ndër mend të këqia kundrë teje, menduenë këshille të këqia , të cillatë s’muftnë me i ngrefunë .
12 Përandai ke me i bamë të këthejënë krahatë, kur të baish gati shigjetat’ e tua mbi kordhëzat’ e tua kundrë faqes’ atyneve.
13 Naltohu, o Zot, ndë fuqi tande: do të këndoim’ e do të psallim për fuqinë tande.
1 in finem pro adsumptione matutina psalmus David
2 Deus Deus meus ÷respice me: quare me dereliquisti
longe a salute mea verba delictorum meorum
3 Deus meus clamabo per diem et non exaudies
et nocte et non ad insipientiam mihi
4 tu autem in sancto habitas Laus Israhel
5 in te speraverunt patres nostri speraverunt et liberasti eos
6 ad te clamaverunt et salvi facti sunt
in te speraverunt et non sunt confusi
7 ego autem sum vermis et non homo
obprobrium hominum et abiectio plebis
8 omnes videntes me deriserunt me
locuti sunt labiis moverunt caput
9 speravit in Domino eripiat eum
salvum faciat eum quoniam vult eum
10 quoniam tu es qui extraxisti me de ventre
spes mea ab uberibus matris meae
11 in te proiectus sum ex utero de ventre matris meae
Deus meus es tu
12 ne discesseris a me
quoniam tribulatio proxima est
quoniam non est qui adiuvet
13 circumdederunt me vituli multi
tauri pingues obsederunt me
14 aperuerunt super me os suum sicut leo rapiens et rugiens
15 sicut aqua effusus sum
et dispersa sunt universa ossa mea
factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei
16 aruit tamquam testa virtus mea
et lingua mea adhesit faucibus meis
et in limum mortis deduxisti me
17 quoniam circumdederunt me canes multi
concilium malignantium obsedit me
foderunt manus meas et pedes meos
18 dinumeraverunt omnia ossa mea
ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me
19 diviserunt sibi vestimenta mea
et super vestem meam miserunt sortem
20 tu autem Domine ne elongaveris auxilium tuum
ad defensionem meam conspice
21 erue a framea animam meam
et de manu canis unicam meam
22 salva me ex ore leonis
et a cornibus unicornium humilitatem meam
23 narrabo nomen tuum fratribus meis
in media ecclesia laudabo te
24 qui timetis Dominum laudate eum
universum semen Iacob magnificate eum
25 timeat eum omne semen Israhel
quoniam non sprevit neque dispexit deprecationem pauperis
nec avertit faciem suam a me
et cum clamarem ad eum exaudivit ÷me:
26 apud te laus mea in ecclesia magna
vota mea reddam in conspectu timentium eum
27 edent pauperes et saturabuntur
et laudabunt Dominum qui requirunt eum
vivent corda eorum in saeculum saeculi
28 reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terrae
et adorabunt in conspectu eius universae familiae gentium
29 quoniam Dei est regnum
et ÷ipse: dominabitur gentium
30 manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terrae
in conspectu eius cadent omnes qui descendunt in terram
31 et anima mea illi vivet et semen meum serviet ipsi
32 adnuntiabitur Domino generatio ventura
et adnuntiabunt iustitiam eius
populo qui nascetur quem fecit ÷Dominus: