Krie e trembëdhjetëtë
1 Ruani njeri me jatërinë miqësin’ e vëllazërisë.
2 E fillokseninë mos e haroni; sepse me atë dica pa kupëtuarë, pritnë ëngjëi ndë shtëpira të ture.
3 Kujtoni ata që janë lidhurë ndë hapsana, si të lidhurë me ta bashkë; e të helmuarët sikur jeni edhe juvet (që pësoni bashkë m’ata) ndë kurm.
4 E nderçurë qoftë mbë të gjithë martesa, e thalami i pa të pëgërë; sepse kurvjarëtë e mihotë do t’i gjukojë Perndia.
5 E të jetë mëndeja mërguarë nga lakëmia, thoi sado mb’ato që kini përpara; sepse ai ka thënë: Nukë do të të lë, as nukë do të të lëshoj.
6 Andaj me tharos thomi nevet: Zoti, ndihma ime, nukë do të trëmbem; ç’të më bëjë njeriu?
7 Kujtoni të parëtë tuaj, ata që u dhidhaksnë juvet fjalën’ e Perndisë; ature si t’u vështroni të sosurit’ e jetësë, t’u gjani ndë besë.
8 Iisu Hrishtoi dje edhe sot, ai është, edhe mbë jetë pastaje.
9 Mos liri të hiqi posht’ e lart mbë shumë lloi dhidhaskalira; sepse është pun’ e mirë që të forconi zëmërënë me anë të dhurëtisë, jo me anë t’ature të ngrënavet, që nukë vëjejtinë gjëkafshë ata që ecnë mbë to.
10 Kemi thisiastir që mb’atë s’kanë urdhër të kenë pjesë ata që ruajnë tendënë.
11 Se ature bagëtivet që gjaku i ture biretë nga Arhiereu ndë Shënjt të Shënjtorëvet për faj, kurmet’ e këture janë djegurë jashtë nga vëndi i së ndënjurit.
12 Andaj edhe Iisui për të Shënjtëruarë llaonë me gjak të tij, pësoi jashtë portësë.
13 Le të vemi adha jashtë të ndënjurit, tuke mbajturë dhunën’ e tij.
14 Sepse nevet nukë kemi këtu qutet të paluajturë, po vemi tuke kërkuarë atë që do të vijë.
15 Me anë t’atij adha biemë Perndisë kurdo thisi lëvdimit, domethënë pemënë të buzëvet, që molloisjëmë ëmërin’ e tij.
16 E mos haroni të bëni të mirë, të bëni pjesë nga të miratë tuaj, sepse Perndisë të tila kurbanë i pëlqejënë.
17 Të jini bindurë ndë të parëtë tuaj, e t’i digjoni; sepse ata rrinë cgjuarë për shpirtëra tuaj, si ata që do të apënë llogori; që ta bëjënë këtë me gëzim e pa të mçuarë; sepse këjo do të jetë e pavëjierë mbë juvet.
18 Lutuni për nevet, sepse neve shpërejmë që kemi fiqir të mirë, tuke dashurë të biremi mirë mbë gjithë punëra.
19 E kaqë më shumë u lutem ta bëni këtë që të kthenem unë më shpejt mbë juvet.
20 E Perndia e paqit, që ngrijti nga të vdekuritë me gjak të dhiathiqit së jetësë, atë që është dëlmieri i dhëndet i madhi, Zotnë tënë Iisunë.
21 T’u bëjë të jini të zotë ndë çdofarë punë të mirë, që të bëni thelimën’ e tij; me të bërë ai mbë juvet atë që është e pëlqierë përpara si, me anë të Iisu Hristoit. Mb’atë është nderi mbë jetë pas jetet. Kështu qoftë!
22 Po u lutem juvet, o vëllazër, ta ruani fjalën’ e nasihatit; sepse me pak fjalë u shkrova juvet.
23 Dijie që vëllai inë Timotheoi u lefteros. Me atë (nd’ artë shpejt) do t’u shoh juvet.
24 Thoi të fala gjithë të parëvet tuaj e gjithë Shënjtorëvet. U falenë juvet me shëndet ata që janë nga Italia.
25 Dhurëtia me gjithë juvet. Kështu qoftë!
* Karta mbë Çifut u shkrua nga Italia me anë të Timotheoit.
1 Let brotherly love continue. 2 Be not forgetful to entertain strangers: for thereby some have entertained angels unawares. 3 Remember them that are in bonds, as bound with them; and them which suffer adversity, as being yourselves also in the body. 4 Marriage is honourable in all, and the bed undefiled: but whoremongers and adulterers God will judge. 5 Let your conversation be without covetousness; and be content with such things as ye have: for he hath said, I will never leave thee, nor forsake thee. 6 So that we may boldly say, The Lord is my helper, and I will not fear what man shall do unto me.
7 Remember them which have the rule over you, who have spoken unto you the word of God: whose faith follow, considering the end of their conversation. 8 Jesus Christ the same yesterday, and to day, and for ever. 9 Be not carried about with divers and strange doctrines. For it is a good thing that the heart be established with grace; not with meats, which have not profited them that have been occupied therein. 10 We have an altar, whereof they have no right to eat which serve the tabernacle. 11 For the bodies of those beasts, whose blood is brought into the sanctuary by the high priest for sin, are burned without the camp. 12 Wherefore Jesus also, that he might sanctify the people with his own blood, suffered without the gate. 13 Let us go forth therefore unto him without the camp, bearing his reproach. 14 For here have we no continuing city, but we seek one to come. 15 By him therefore let us offer the sacrifice of praise to God continually, that is, the fruit of our lips giving thanks to his name. 16 But to do good and to communicate forget not: for with such sacrifices God is well pleased. 17 Obey them that have the rule over you, and submit yourselves: for they watch for your souls, as they that must give account, that they may do it with joy, and not with grief: for that is unprofitable for you.
18 Pray for us: for we trust we have a good conscience, in all things willing to live honestly. 19 But I beseech you the rather to do this, that I may be restored to you the sooner. 20 Now the God of peace, that brought again from the dead our Lord Jesus, that great shepherd of the sheep, through the blood of the everlasting covenant, 21 Make you perfect in every good work to do his will, working in you that which is wellpleasing in his sight, through Jesus Christ; to whom be glory for ever and ever. Amen. 22 And I beseech you, brethren, suffer the word of exhortation: for I have written a letter unto you in few words. 23 Know ye that our brother Timothy is set at liberty; with whom, if he come shortly, I will see you. 24 Salute all them that have the rule over you, and all the saints. They of Italy salute you. 25 Grace be with you all. Amen.