1 Ngushulloni, ngushulloni gjëndëjenë t’ime, thotë Perëndia juaj.
2 I flitni me ngushullim Jerusalimësë, edhe i thërritni asaj, se koha e të përunjurit asaj u mbush, se panomia e asaj u ndëllye, sepse mori nga dora e Zotit dy piesë për gjithë falet’ e saj.
3 Zëri i ati që klëthet ndë shkretëtirët: Bëni gati udhën’ e Zotit, bëni të drejta ndë shkretëtirët rrugat’ e Perëndisë t’ënë.
4 Ç’do shkëmp i çarë do të lartonetë, edhe ç’do mal e kodrë do t’uletë; edhe të shtrembëtatë do të bënenë të drejta, edhe vëndet’ e ashpërë (do të bënenë) të butë;
5 edhe lavdia e Zotit do të çfaqetë, edhe ç’do mish do të shohë bashkë, sepse gol’ e Zotit foli.
6 Zëri që thotë: Thirrë, edhe tha: Ç’të thrres? Ç’do mish është bar, edhe gjithë lavdia e asaj posi lulej’ e fushësë.
7 U tha bari, u fyshk luleja, sepse frymë Zoti fryjti mbi atë; me të vërtetë gjëndëja është bar.
8 Bari u tha, luleja u fyshk, po fial’ e Perëndisë t’ënë mbet për gjithë jetënë.
9 O ti që bie gjëmën’ e mirë ndë Sionë, hip ndë mal të lartë; o ti që bie gjëmën’ e mirë ndë Jerusalimë, ngre fort zënë tënt, ngre-je, mos ki frikë, thuaju qytetevet Judhësë: (Na tek) është Perëndia juaj!
10 Na Zoti Perëndia tek do të vinjë bashkë me ushtëri, edhe krahu i ati do t’urdhëronjë për atë; na paga e ati (tek është) bashkë me atë, edhe shpagimi i ati përpara ati.
11 Do të kullosë tufën’ e ti si bari, do të mbëledhë shqerratë me krahun’ e ti, (edhe) do t’i mbanjë ndë gji të ti; edhe do t’u heqë udhën’ atyre që pinë klumësht.
12 Kush mati ujëratë ndë grusht të dorësë ti, edhe mati qiejetë me pëllëmë, edhe futi baltën’ e dheut ndë masë, edhe peshoi maletë me ziq, edhe kodratë me zigare?
13 Kush mati frymën’ e Zotit, a u bë këshillëtar i ati, edhe e mësoi?
14 Me cilinë bashkë u këshillua, edhe (cili) i dha mënt ati, edhe i mësoi ati udhën’ e gjyqit, edhe i dha ati dituri, e i dëfteu ati udhën’ e urtësisë?
15 Na kombatë (tek janë) posi një pikë uji prej kove, edhe kujtonetë posi pluhuri i hollë i zigaresë; na tek ndërron vëndit dheujëzatë posi pluhur.
16 Edhe Livani nukë harrin për të diegurë, as shtëzët’ e ati nukë harrinjënë për kurban të diegurë gjithë.
17 Gjithë kombatë janë kurrëgjë përpara ati, numëronenë përanë ati më pak se kurrëgjëja edhe kotësia.
18 Me kë do ta përgjani pra Perëndinë? A me ç’shëmbëllim do ta mbarazoni atë?
19 Mieshtri tret ikonë të latuarë, edhe argjëndari nden ar mbi atë, edhe derth vargje t’argjënttë.
20 I vobegu (kur bën) dhuratë, sgjeth dru të pakalburë, (edhe) kërkon mieshtrë të mbarë për vetëhen’ e ti, që të ndërtonjë ikonë të gdhëndurë, që të mos tundetë.
21 A nuk’ e ditët? A nuk’ e dëgjuatë? A nuk’ u dhanë zë juve që ndë kryet të herësë? A nuk’ e kupëtuatë që kur u ngreh bota?
22 Ay është që rri mbi rretht të dheut, edhe ata që rrinë mbi atë (janë) posi karkaleca; ay që nden qiejetë posi kurtinë, edhe i sbëleth posi tendë për të ndenjurë;
23 ay që bie krerëtë ndë kurrëgjë, (edhe) bën gjukatësit’ e dheut për të kotë.
24 Po as nukë do të mbinjënë, po as nukë do të mbillenë, po as nukë do të zërë rrënjë ndë dhet trungu i atyreve; vetëmë posa të frynjë era mbi ata, sakaqëherash do të thahenë, edhe er’ e mpshtellëjesë do t’i rrëmbenjë posi kashtë.
25 Me kë do të më përgjani pra, edhe do të bënem sinjënjë? Thotë Shënjti:
26 Ngrini lart sytë tuaj, e shihni, kush i ka bërë këto? Ay që nxier ushtërin’ e atyre me numër; ay që thërret me emërë këto të gjitha ndë madhërit të fuqisë ti, sepse (ësht’) i fortë ndë pushtet, nuk’ i shteretë gjë.
27 Përse thua, o Jakov, edhe flet, o Israil: Udha ime është fshehurë nga Zoti, edhe gjyqi im nukë vështronetë nga Perëndia im?
28 A nuk’ e njohe? A nukë dëgjove, se Perëndia i përjetëshim, Zoti, Krietari i anëvet dheut, nuk mbet pa fuqi, as nukë lodhetë? Nuk’ i gjëndenë gjurmat’ e urtësisë ati.
29 U ep fuqi të dobëvet, edhe shton fuqin’ e të liqvet.
30 Edhe të rivet do t’u këputetë fuqia e do të lodhenë, edhe balli i të rivet do të ligenë fare.
31 Po ata që presënë Zotinë do të përtërinjënë fuqin’ (e tyre), do të hipënjënë me krahë posi shqiponja; do të sulenë, edhe nukë do të lodhenë, do t’ecënjënë, edhe nukë do t’u këputetë fuqia.
1 consolamini consolamini populus meus dicit
Deus vester
2 loquimini ad cor Hierusalem et avocate eam
quoniam conpleta est malitia eius dimissa est iniquitas
illius
suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis
3 vox clamantis in deserto parate viam Domini
rectas facite in solitudine semitas Dei nostri
4 omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur
et erunt prava in directa et aspera in vias planas
5 et revelabitur gloria Domini
et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est
6 vox dicentis clama
et dixi quid clamabo
omnis caro faenum et omnis gloria eius quasi flos agri
7 exsiccatum est faenum et cecidit flos
quia spiritus Domini sufflavit in eo
vere faenum est populus
8 exsiccatum est faenum cecidit flos
verbum autem Dei nostri stabit
in aeternum
9 super montem excelsum ascende tu quae evangelizas Sion
exalta in fortitudine vocem tuam quae
evangelizas Hierusalem
exalta noli timere dic civitatibus Iudae ecce Deus vester
10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet
et brachium eius dominabitur
ecce merces eius cum eo et opus illius coram eo
11 sicut pastor gregem suum pascet
in brachio suo congregabit agnos et in sinu suo levabit
fetas ipse portabit
12 quis mensus est pugillo aquas et caelos palmo ponderavit
quis adpendit tribus digitis molem terrae
et libravit in pondere montes et colles in statera
13 quis adiuvit spiritum Domini
aut quis consiliarius eius fuit et ostendit illi
14 cum quo iniit consilium et instruxit eum
et docuit eum semitam iustitiae
et erudivit eum scientiam et viam prudentiae ostendit illi
15 ecce gentes quasi stilla situlae
et quasi momentum staterae reputatae sunt
ecce insulae quasi pulvis exiguus
16 et Libanus non sufficiet ad succendendum
et animalia eius non sufficient ad holocaustum
17 omnes gentes quasi non sint sic sunt coram eo
et quasi nihilum et inane reputatae sunt ei
18 cui ergo similem fecistis Deum aut quam imaginem ponetis ei
19 numquid sculptile conflavit faber
aut aurifex auro figuravit illud et lamminis argenteis argentarius
20 forte lignum et inputribile elegit artifex sapiens
quaerit quomodo statuat simulacrum quod non moveatur
21 numquid non scietis numquid non audietis
numquid non adnuntiatum est ab initio vobis
numquid non intellexistis fundamenta terrae
22 qui sedet super gyrum terrae
et habitatores eius sunt quasi lucustae
qui extendit velut nihilum caelos
et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum
23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint
iudices terrae velut inane fecit
24 et quidem neque plantatos neque satos
neque radicato in terra trunco eorum
repente flavit in eos et aruerunt
et turbo quasi stipulam auferet eos
25 et cui adsimilastis me et adaequastis dicit Sanctus
26 levate in excelsum oculos vestros et videte quis creavit haec
qui educit in numero militiam eorum et omnes ex nomine vocat
prae multitudine fortitudinis et roboris virtutisque eius
neque unum reliquum fuit
27 quare dicis Iacob et loqueris Israhel
abscondita est via mea a Domino
et a Deo meo iudicium meum transibit
28 numquid nescis aut non audisti
Deus sempiternus Dominus qui creavit terminos terrae
non deficiet neque laborabit nec est investigatio sapientiae eius
29 qui dat lasso virtutem
et his qui non sunt fortitudinem et robur multiplicat
30 deficient pueri et laborabunt
et iuvenes in infirmitate cadent
31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem
adsument pinnas sicut aquilae
current et non laborabunt ambulabunt et non deficient