1 Adpropinquabat autem dies festus azymorum qui dicitur pascha
2 Et quaerebant principes sacerdotum et scribae
quomodo eum interficerent
timebant vero plebem
3 Intravit autem Satanas in Iudam
qui cognominatur Scarioth
unum de duodecim
4 Et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus
quemadmodum illum traderet eis
5 et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare
6 et spopondit
et quaerebat oportunitatem ut traderet illum sine turbis
7 venit autem dies azymorum in qua necesse erat occidi pascha
8 et misit Petrum et Iohannem dicens
euntes parate nobis pascha ut manducemus
9 at illi dixerunt ubi vis paremus
10 et dixit ad eos ecce introeuntibus vobis in civitatem
occurret vobis homo amphoram aquae portans
sequimini eum in domum in qua intrat
11 et dicetis patri familias domus dicit tibi magister
ubi est diversorium ubi pascha cum discipulis meis manducem
12 et ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum
et ibi parate
13 euntes autem invenerunt sicut dixit illis et paraverunt pascha
14 et cum facta esset hora discubuit et duodecim apostoli cum eo
15 Et ait illis
desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum
antequam patiar
16 Dico enim vobis
quia ex hoc non manducabo illud donec impleatur in regno Dei
17 et accepto calice gratias egit et dixit accipite et dividite inter vos
18 dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis
donec regnum Dei veniat
19 Et accepto pane gratias egit et fregit et dedit eis dicens
hoc est corpus meum quod pro vobis datur
hoc facite in meam commemorationem
20 Similiter et calicem postquam cenavit dicens
hic est calix novum testamentum in sanguine meo
quod pro vobis funditur
21 Verumtamen ecce manus tradentis me mecum est in mensa
22 et quidem Filius hominis secundum quod definitum est vadit
verumtamen vae illi homini per quem traditur
23 Et ipsi coeperunt quaerere inter se
quis esset ex eis qui hoc facturus esset
24 Facta est autem et contentio inter eos
quis eorum videretur esse maior
25 dixit autem eis reges gentium dominantur eorum
et qui potestatem habent super eos benefici vocantur
26 vos autem non sic
sed qui maior est in vobis fiat sicut iunior
et qui praecessor est sicut ministrator
27 Nam quis maior est qui recumbit an qui ministrat
nonne qui recumbit
ego autem in medio vestrum sum sicut qui ministrat
28 vos autem estis qui permansistis mecum in temptationibus meis
29 et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum
30 ut edatis et bibatis super mensam meam in regno
Et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israhel
31 Ait autem Dominus
Simon Simon ecce Satanas expetivit vos
ut cribraret sicut triticum
32 ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua
Et tu aliquando conversus confirma fratres tuos
33 Qui dixit ei
Domine tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire
34 et ille dixit dico tibi Petre
non cantabit hodie gallus donec ter abneges nosse me
35 Et dixit eis quando misi vos sine sacculo et pera et calciamentis
numquid aliquid defuit vobis
at illi dixerunt nihil
36 dixit ergo eis
sed nunc qui habet sacculum tollat similiter et peram
et qui non habet vendat tunicam suam et emat gladium
37 Dico enim vobis
quoniam adhuc hoc quod scriptum est oportet impleri in me
et quod cum iniustis deputatus est
etenim ea quae sunt de me finem habent
38 At illi dixerunt Domine ecce gladii duo hic
at ille dixit eis satis est
39 Et egressus ibat secundum consuetudinem in montem Olivarum
secuti sunt autem illum et discipuli
40 Et cum pervenisset ad locum dixit illis
orate ne intretis in temptationem
41 Et ipse avulsus est ab eis quantum iactus est lapidis
et positis genibus orabat
42 dicens
Pater si vis transfer calicem istum a me
verumtamen non mea voluntas sed tua fiat
43 Apparuit autem illi angelus de caelo confortans eum
et factus in agonia prolixius
orabat
44 et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram
45 Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos
invenit eos dormientes prae tristitia
46 et ait illis quid dormitis
surgite orate ne intretis in temptationem
47 Adhuc eo loquente ecce turba
et qui vocabatur Iudas unus de duodecim antecedebat eos
Et adpropinquavit Iesu ut oscularetur eum
48 Iesus autem dixit ei Iuda osculo Filium hominis tradis
49 Videntes autem hii qui circa ipsum erant quod futurum erat
dixerunt ei Domine si percutimus in gladio
50 et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum
et amputavit auriculam eius dextram
51 respondens autem Iesus ait sinite usque huc
Et cum tetigisset auriculam eius sanavit eum
52 Dixit autem Iesus ad eos qui venerant ad se
principes sacerdotum et magistratus templi et seniores
quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus
53 cum cotidie vobiscum fuerim in templo
non extendistis manus in me
sed haec est hora vestra et potestas tenebrarum
54 Conprehendentes autem eum duxerunt ad domum principis sacerdotum
Petrus vero sequebatur a longe
55 accenso autem igni in medio atrio
et circumsedentibus illis erat Petrus in medio eorum
56 quem cum vidisset ancilla quaedam sedentem ad lumen
et eum fuisset intuita dixit et hic cum illo erat
57 at ille negavit eum dicens mulier non novi illum
58 Et post pusillum alius videns eum dixit et tu de illis es
Petrus vero ait o homo non sum
59 et intervallo facto quasi horae unius
alius quidam adfirmabat dicens
vere et hic cum illo erat nam et Galilaeus est
60 et ait Petrus homo nescio quod dicis
et continuo adhuc illo loquente cantavit gallus
61 Et conversus Dominus respexit Petrum
et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixit
quia priusquam gallus cantet ter me negabis
62 et egressus foras Petrus flevit amare
63 Et viri qui tenebant illum inludebant ei caedentes
64 et velaverunt eum et percutiebant faciem eius
et interrogabant eum dicentes prophetiza quis est qui te percussit
65 et alia multa blasphemantes dicebant in eum
66 Et ut factus est dies
convenerunt seniores plebis et principes sacerdotum et scribae
et duxerunt illum in concilium suum dicentes
si tu es Christus dic nobis
67 Et ait illis si vobis dixero non creditis mihi
68 si autem et interrogavero
non respondebitis mihi neque dimittetis
69 Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei
70 Dixerunt autem omnes tu ergo es Filius Dei
qui ait vos dicitis quia ego sum
71 At illi dixerunt quid adhuc desideramus testimonium
ipsi enim audivimus de ore eius
KAPTINA XXII.
1 U afrue edhe festa e pabrumievet, qi thohetë Pashkë.
2 Edhe Krye-priftënit’ edhe Shkruisitë kërkojshinë se si me e vramë, sepse kishinë frikë popullinë.
3 Edhe Satanai hyni te Iuda qi quhei Iskariot, i cilli ishte prei numërit të dy-mbë-dhetëvet.
4 Edhe voiti e foli bashkë me Krye-priftënit e me të parët e ushtëtorëvet, se si me ua dhanë ndë duer.
5 Edhe ata u gëzuenë, edhe banë fjalë me i dhanë argjand.
6 Edhe ai u zotue, edhe kërkonte kohë me ua dhanë ndër duer, kur të mos jetë gjindëje.
7 Edhe erdhi dita e të pabrumievet, qi duhei me u therunë pashka.
8 Edhe Iesui dërgoi Pietrin’ edhe Gjionninë, e tha: Shkoni e na bani gati pashkënë, për me ngranë.
9 Edhe ata i thanë: Ku do me e bamë gati?
10 Edhe ai u tha atyne: Kur të hyni ju ndë qytet, qe te ka me u takuem juve nji nieri tue bartunë nji shtambë ujë; merrnia mbrapa ndë shtëpi, ku të hyjë,
11 edhe thoni të zotit shtëpisë: Mieshtri të thotë - Ku ashtë vendi, qi kam me ngranë pashkënë bashkë me dishepujt’ e mi?
12 Edhe ai ka me u diftuem juve nji dhomë të madhe shtruem; atie bani gati.
13 Edhe ata si shkuenë, gjetnë sikurse u tha atyne, edhe banë gati pashkënë.
14 Edhe kur erdhi ora, ndejti ndë mësallë, edhe të dy-mbë-dhet’ apostujtë bashkë me ate.
15 Edhe u tha atyne: Me dëshërim dëshërova me ngranë këte pashkë bashkë me ju, para se të pësoj,
16 sepse po u thom juve, se s’kam me ngranë ma prei asai, ngjysh sa të mbushetë ndë mbëretënit të Perëndisë.
17 Edhe si muer potirinë, u fal ndersë, e tha: Merrni këte, edhe dania ndërmiet jush,
18 sepse po u thom juve, se s’kam me pimë prei pemësë qi piell hardhia, ngjysh sa të vijë mbëretënia e Perëndisë.
19 Mbasandai muer bukë, e u fal ndersë, edhe e theu, e u dha atyne, tue thanë: Kyi ashtë korpi em, qi nepetë për ju; këte bani për me më përmendunë.
20 Kështu muer edhe potirinë, mbassi darkoi, tue thanë: Kyi potir ashtë dhiata e re ndë gjak t’em, qi derdhetë për ju.
21 Por qe dora e ati qi më trathton ku ashtë bashkë me mue mbi truvezënë.
22 Edhe i bir’ i nieriut vete, sikurse asht’ urdhënuem, por mjer ai nieri, qi trathtohetë prei ati!
23 Edhe ata filluenë me u ngranë njiani me tietrinë, se vallë cilli prei asish do të jet’ ai qi ka me bamë këte.
24 E u hangrën edhe njiani me tietrinë, pale cilli prei asish duketë me qenunë ma i math.
25 Edhe ai u tha atyne: Mbëretënit’ e kombevet urdhënojn’ata; edhe ata qi pushtojn’ ata quhenë mirë-bamësa.
26 Por ju nukë do të jeni kështu, por cilli ashtë ma i math ndër ju, le të bahetë porsi ma i vogëli; edhe i pari porsi ai qi shërben.
27 Sepse cilli ashtë ma i math, ai qi ashtë ndenjunë ndë mësallë, apor ai qi shërben? Jo ai qi ashtë ndenjunë ndë mësallë? Por unë jam ndërmiet jush porsi ai qi shërben.
28 Edhe ju jeni ata qi keni mbetunë bashkë me mue ndë ngasëjet e mia,
29 përandai edhe unë baj gati për ju nji mbëretëni, sikurse em atë bani gati për mue,
30 qi të hani e të pini mbë truvezët t’eme ndë mbëretënit t’eme, edhe të rrini mbë shqembe tue gjukuem të dy-mbë-dhetë farat’ e Israelit.
31 Edhe Zoti tha: Simon, Simon, qe Satanai te kërkoi për me u shoshunë juve porsi gruninë,
32 por un’ u luta për tyi, qi të mos mengojë besa jote; edhe ti, kur të këthehesh ndonji herë, forco vëllazënit’ e tu.
33 Por ai i tha: Zot, jam gati me votunë bashkë me tyi edhe ndë burk edhe ndë vdekë.
34 Por ai tha: Pietër, po të thom, s’ka me kënduem sot gjeli, para se të mos mohojsh tri herë, se s’më ngjef.
35 Mbasandai u tha atyne: Kur u dërgova juve pa kuletë e pa stracë e pa këpucë, mos u mengoi gja juve? Edhe ata thanë: Kurgja.
36 U tha pra atyne: Por tashti, ai qi të ketë kuletë, le ta marri me vetëhe , kështu edhe stracë; edhe ai qi të mos ketë, le të shesi petkun’ e vet, edhe le të blejë thikë.
37 Sepse po u thom juve, se edhe këjo e shkrueme duhetë me u mbaruem mbi mue, se - “Edhe u numërue bashkë me të paligjët”, sepse ato qi janë shkruem për mue mbarohenë.
38 Edhe ata thanë: Zot, qe te janë këtu dy thika. Edhe ai u tha atyne: Miaft ashtë.
39 Mbasandai duel e voti ndë Malt të Ullivet, sikurse e kishte zakon; edhe dishepujt’ e ati e muernë mbrapa.
40 Edhe si erdhi ndë vend, u tha atyne: Faluni për mos me hymë ndë ngasëje.
41 Edhe ai u shkëput prei atyneve, sa nji të hedhunë guri, edhe ra mbë gjunjë, e falei,
42 tue thanë: O Atë, ndë daç me larguem këtë potir prei mejet; veç jo dashunimi em, por yti u baftë.
43 Edhe iu duk nji engjull prei qielli tue i dhanë fuqi.
44 Edhe si erdhi ndë shtrëngim, falei ma tepërë. Edhe diersa e ati u ba porsi pika gjaku, qi bienë mbë dhet.
45 Edhe si u ngrit prei së falunit, erdhi te dishepujt’ e vet, e i gjeti fjetunë prei idhënimit,
46 edhe u tha atyne: Përse flini? Ngrihi e faluni, qi të mos hyni ndë ngasëje.
47 Edhe ai kur ishte por tue folunë, qe gjindëje, edhe ai qi thohei Iudë, nji prei të dy-mbë-dhetëvet, te po vinte përpara atyne, edhe u afrue te Iesui për me e puthunë.
48 Edhe Iesui i tha: Iudë, me të puthunë trathton të birin’ e nieriut?
49 Edhe ata qi ishinë rreth ati kur panë se qish do të bahei, i thanë: Zot, a do t’u biemë me thikë?
50 Edhe nji prei atyneve i ra shërbëtorit Krye-priftit, edhe i preu veshin’ e diathtë.
51 Por Iesui u përgjeq, e tha: Leni ngjysh këtu; edhe rroku veshin’ e ati, edhe e shëndoshi.
52 Edhe Iesui u tha Krye-priftënavet e të parëvet tempullit e pleqvet qi kishin’ ardhunë mbi ate: Porsi mbi kursarë keni dalunë bashkë me thika e me dru?
53 Edhe unë kur ishiem përditë me ju ndë tempull, nukë shtritë duertë mbi mue, por këjo asht’ ora juei, edhe pushteti i errësinësë.
54 Edhe si e zunë, e çuenë, edhe e prunë mbrenda ndë shtëpit të Krye-priftit. Edhe Pietri e merrte mbrapa për së largut.
55 Edhe ata si ndezën ziarrm ndë miedis të avllisë, edhe ndejtnë bashkë, ndejti edhe Pietri ndë miedis t’atyneve.
56 Edhe nji shërbëtore kur pa ate tue ndenjunë për-anë ziarrmit, çoi sytë mb’ate, e tha: Edhe kyi ishte bashkë me ate.
57 Por ai e mohoi, tue thanë: O grue, nuk’ e ngjof.
58 Edhe mbas nji grime, kur pa ate nji tietër, tha: Edhe ti je prei asish. Por Pietri tha: O nieri, nukë jam.
59 Edhe mbassi shkoi afër nji orë, nji tietër qindronte mbë fjalët, tue thanë, se : Për të vërtet edhe kyi ishte bashkë me ate, sepse ashtë Galilean.
60 Por Pietri tha: O nieri, nukë dij se qish thue. Edhe përnjiherë, kur ishte ai por tue folunë, këndoi gjeli.
61 Edhe Zoti u këthye, e shtiu sytë mbë Pietrinë. Edhe Pietrit i ra ndër mend fjala e Zotit, sikurse i pat thanë, se: Para se të këndojë gjeli, ke me më mohuem tri herë.
62 Edhe Pietri duel jashtë, edhe qjau idhët.
63 Edhe ata burratë qi mbajshinë Iesunë, luejshinë me ate, edhe e rrifshinë;
64 edhe i mbulojshinë syt’ e i bijshinë faqesë, edhe e pyetshinë, tue thanë: Profetizo, cilli asht’ ai qi të ra?
65 Edhe i thoshinë shumë të tiera tue nemunë.
66 Edhe si u ba ditë, u mbëloth pleqësia e popullit e Krye-priftënit’ e Shkruisitë, edhe e prunë nalt ndë bashkë-ndejtien’ e vet, tue thanë:
67 Ndë je ti Krishti? - na thuei. Edhe ai u tha atyne: Ndë u thansha juve, s’keni me besuem;
68 edhe ndë u pyetsha, s’keni me m’u përgjegjunë, as s’keni me më lishuem.
69 Çë tashti i bir’ i nieriut ka me qenunë tue ndenjunë prei së diathtësë fuqisë Perëndisë.
70 Atëherë të gjithë thanë: Ti pra je i bir’ i Perëndisë? Edhe ai u tha atyne: Ju po thoni se unë jam.
71 Edhe ata thanë: Ç’nevojë kemi ma për deshmi? Sepse na vetë e ndëgjuem prei gojës ati.