1 Edhe Jisuj kur mbaroj tuke porositurë të dy-mbë-dhietë nxënësit’e ti, iku andej, që të mësonjë e të leçisë ndëpër qytetet t’atyre.
2 Edhe Joanni kur dëgjoj punërat’e Krishtit ndë burgut, dërgoj dy nga nxënësit’ e ti, e i tha ati:
3 Ti je ay që ka për t’ardhurë, apo presmë’ tiatërë?
4 Edhe Jisuj u përgjeq e u tha atyre: “Shkoni e epni zë Joannit për ato që dëgjoni e shihni.
5 Të verburë shohënë, e çala ecënjënë; të krromosurë qëronenë, edhe shurdha dëgjonjënë; të vdekurë ngjallenë, e të vobegjëve u rrëfenet’ ungjilli.
6 Edhe i lumur’ ësht’ay që të mos skandhalisetë mbë mua.”
7 Edhe këta te po shkoninë, Jisuj zuri t’i thotë gjëndëjesë për Joanninë: “Ç’dualltë të vini re ndë shkretëtirët? Kallam që tundetë nga era?
8 Po ç’dualltë të shihni? Njeri veshurë me rrobe të buta? Ja ata që kanë veshurë rrobe të buta, te janë ndëpër shtëpiat të mbëretëret.
9 Po ç’dualltë të shihni? Profit? Me të vërtetë po u them juve, edhe më tepërë se profit,
10 Sepse kyj ësht’ ay që është shkruarë për atë: “Ja unë të dërgonj ëngjëllinë tim përpara
faqesë sate, ay do të ndreqë udhënë tënde përpara teje”.
11 Me të vërtetë po u them juve, se : Ndë mest atyreve që kanë lindurë prej grash nuk’ është ngriturë më i math se Joann pagëzori, po më i vogëli ndë mbëretërit të qiejevet është më i math se ay.
12 Edhe që nga dit’ e Ioann pagëzorit gjer ndashti, mbëretëri’ e qiejevet nxitonetë, edhe ata që nxitonjën’ e rrëmbenjën’ atë.
13 Sepse gjithë profitërit’ edhe nomi profitërve gjer mbë ditë të Joannit.
14 Edhe ndë doni ta prisni këtë fialë , ay ësht’ Ilia, që kishte për t’ardhurë.
15 Ay që ka veshë të dëgjonjë, le të dëgjonjë.
16 Po me se ta përgjanj këtë bres? I gjan çunavet vegjëlë që rrinë ndëpër tregjet, edhe u thërresënë shokëvet tyre, e thonë:
17 U ram fyellit, edhe nukë kërxyetë; u bëm vajë, edhe nuk qjatë.
18 Sepse erdhi Joanni që as qante, as pinte; edhe thonë, se : Ka diallinë.
19 Erdhi i bir i njeriut tuke ngrën’ e tuke pirë, e thonë: Ja njeri hamës e verë-pirës, miku i kumerqarëvet e i fajtorëvet. Edhe dolli e drejtë dituria nga bijt’ e saj.”
20 Atëherë zuri të qërtonjë ato qytetetë, mbë të cilat’ u bënë çudit’ e shuma t’ati, sepse nuk’ u penduanë.
21 “Mieri ti, mieri ti Horazin, mieri ti Vithsajdhan, sepse çuditë që janë bërë ndër ju, nd’ ishinë bërë ndë Tyrë e ndë Sidhonë, që kurë do të ishinë penduarë ndë thes’ e ndë hi.
22 Veç po u them juve, se ndë Tyrë e ndë Sidhonë më i duruarshim do të jetë mundimi ndë ditë të gjyqit, se mbë ju.
23 Edhe ti Kapernaum, që je ngriturë lart gjer mbë qiellt, do të sbreç gjer ndë hadhë, sepse këto çudi që janë bërë te ti, ndë bëneshinë ndë Sodhomë, kishinë për të mbeturë gjer mbë ditë të sotme.
24 Veç po u them juve, se mbë dhe të Sodhomëvet më i duruarshim do të jetë mundimi ndë ditë të gjyqit, se mbë tyj.”
25 Nd’ atë kohë Jisuj u përgjeq e tha: “Të lavduronj tyj, o Atë, Zot i qiellit edhe i dheut, se ua fshehe këto punë të diturëvet e të mënçimëvet, edhe ua sbulove ato foshnjevet.
26 Po, o Atë, sepse kështu u pëlqye përpara teje.
27 Të gjitha m’u dhanë n’dorë nga im-atë, edhe asndonjë nuk’ e njeh birinë, veç Ati, edhe as Atën’ e njeh njeri, veç biri, edhe ay, të cilit të dojë i biri t’ia sbulonjë.
28 Ejani tek unë gjithë sa jeni të lodhur’ e të ngarkuarë, edhe unë do t’u prënj juve.
29 Ngrini sgjedhënë time mbë qafët tuaj, edhe nxëni prej meje, se jam i butë, edhe i ungjëtë ndë zemërët; edhe do të gjeni të prejturë ndë shpirtërat tuaj.
30 Sepse sgjedha ime ësht’ e mirë, edhe barra ime ësht ’ e lehtë.
Krie XI.
1 E kje, kûr Džesúi fe rnói te jip órde net dimbe δiét δišípulje vet e tîje , se škói atêje te me sóneje , e te preδikóneje te χorat e tire.
2 E Janji po tše gjekje te filjakjía te bẽ nat e Krištit, de rgúar di nde r δišípuljit e tîje ,
3 I θa: Ti jê aí, tše kâ te vĩnje , o presmi njete r?
4 E pe rgjegjur Džesúi θa atire: Vatur rre fíeni Janjit ató tše gjégje ni, e šiχni.
5 Te vérbe rit šoχe n, šankatrat étse nje n, lebruste kje ronen, šurdrat gjegjen, te vdékurit ngjalen, e te né murit kân fiáljze n e mîr:
6 E ljum e št aí, tše se márre te skandal tek ú.
7 E si u‐níse tin atá, Džesúi zû te θoje gjínde vet pe r Janjin: Tše vât te síχe je t ju te ére mi? nje kalme r tundur ka era?
8 Po tše vât te šíχe je t? nje burr vešur nde te χola? Šini atá tše kjéle nje n te χola, rrîn te špît e rrégje ravet.
9 Po tše vât te šíχe je t? nje profét? E χ ju θom, eδé mê se nje profét.
10 Pse kî e št aí pe r ke kje škrúar: Šini ú ju de rgonje ẽ́ ngje lin tim pe rpara fakjes sate, tše kâ te de rtonje uδe n tẽ nde pe rpara tîj.
11 Pe r ve rtét ú ju θom, nẽ ng dúal nde te ljêrit e grâvet nje mê i maθ se Janje Tista: po aí tše e št mé i vóge lje te rregje ría e kjíelvet, e št mê i maθ se aí.
12 Ka díte te prana e Janje Tíste se njera naní, rregje ría e kjíelvet do mârr pa‐χîr, e atá tše i štiχen sipe r e rre mbenje n.
13 Pse gjiθ profetrat, e ljedža njera te Janji profetidzartin:
14 E nde doni te príte ni mîr, aí e št Elía, tše kiš te víneje .
15 Kuš kâ veš te gjegjet, é te gjegjet.
16 E kui kam te gjas ke t dženeratsiúne ? Ajó i gjet kriaturvet tše rrîn uljur nde r kjátse te : e i θe rrese n šokvet,
17 E θôn: Ju ke ntúam, e nẽ ng ljúaje tit: vaitúam, e nẽ ng kjáitit.
18 Pse erθ Janji tše nẽ ng χâje , nẽ ng pîje , e θôn: Kâ špirtin e χúaje .
19 Erθ i Biri njeríut tše χâ, e pî, e θôn: Njô nje njerî grik‐maθ, e njerî vérie, miku i gabe ljotvet e te me katrúamvet. E urte sía pat ljikje ka biljt e sâje .
20 Aχíera zû e ne me reje χôrvet, tek u‐bẽ̂ n mê te šume t me rákulje te tîje , se nẽ ng u‐metanóse tin.
21 Mierezî tîj, Χorazín, mierezî tîj, Betsáiδe: se, nde Tîr, e Sidôn u‐kiše n bẽ n me rákuljit, tše u‐bẽ̂ n tek ju, kâ mot tše kiše n bẽ n peniténdzie nde θes e nde χí.
22 Frẽ nge kte ju θom: Tirit, e Siδonit kan te jên mê te ljea pene t te dita džuδidzit, se juve.
23 E ti, Kapernaúm, tše jê ngré itur njera nde r kjíel? njera te pisa kê te χumbeš: se, nde Soδe m u‐kiše n bẽ n me rákuljit, tše u‐bẽ̂ n tek ti, ndoδ’ e kišen rrúar njera sot.
24 Prandái ju θom, se katundit Sóδe me s kan te jên mê te ljea pene t te dita džuδidzit, se tîj.
25 Nd’ at χêr pe rgjegjur Džesúi θa: Te skomolíse nje , oi Tat, Zot i kjíele s e i δéut, pse fšeχe kto šurbise t’ úrtravet e te špéitravet, e ja buθtove te vígje ljvet.
26 E χ, oi Tat: se ke štú kje mîr pe rpara tîj.
27 Gjiθ šurbiset me kjen δẽ n ka Tata im. E mosnjerî njeχ te Birin, mosse i Jati: ne te Jatin njeχ ndonjé , mosse i Biri, e kui i Biri dafte t’ e sbuljônje .
28 Ngani tek ú gjiθ ju, tše šurbeni, e tše jini ngarkúar, e ú ju prẽ nje .
29 Mírre ni zigúan tim mbi ju, e me soni ka ú, se jam i but e i ulje t zé me rie: e gjẽ ni te pré itur špírtravet tâje .
30 Pse zigói im e št i mîr, e barra ime e št e ljê.