KAPTINA XX
1 Edhe të parënë ditën’ e javësë vien Maria Magdalena te vorri ndë mëngjes, tue qenunë por errëtë, edhe shef gurinë ngritunë prei vorrit.
2 Ecën pra, edhe vien te Simon Pietri, edhe tek ai dishepulli tietër qi donte Iesui. Edhe u thot’ atyne: Ngritnë Zotinë prei vorrit, edhe nukë dimë se ku e kanë vumë.
3 Duel pra Pietri edhe dishepulli tietër, edhe vijshinë te vorri.
4 Edhe të dy bashkë ecinë me vrap; edhe ai dishepulli tietër nxitoi përpara ma shpeit se Pietri, edhe erdhi ma përpara ndë vorrt,
5 edhe si u kurrus shef pëlhuratë ku ishinë; por nukë hyni mbrenda.
6 Vien pra Simon Pietri tue marrë mbrapa ate, edhe hyni ndë vorrt, edhe ve ore pëlhuratë ku ishinë,
7 edhe riza qi ishte mbi krye t’ati nuk’ u gjind bashkë me pëlhurat, por ishte mpështiellë veç mbë nji vend.
8 Atëherë pra hyni edhe ai dishepulli tietër qi erdhi ma përpara ndë vorrt, edhe pa, edhe besoi,
9 sepse edhe s’merrshinë vesht shkronjënë, se ai duhetë me u ngjallunë prei së vdekunish.
10 Dishepujtë pra votnë prap ndë shtëpiat e veta.
11 Por Maria rrinte për-anë vorrit tue qjamë përjashta; edhe kur po qjante u kurrus ndë vorrt,
12 edhe ve ore dy engjuj me petka të bardha tue ndenjunë njiani prei kresë, e tietri prei kambëvet, atie ku qe korpi i Iesuit.
13 Edhe ata i thon’ asai: Grue, përse qjan? U thot’ atyne: Sepse ngritnë Zotinë t’em, edhe nukë dij se ku e kanë vumë.
14 Edhe si tha këto, u këthye mbrapa, edhe ve ore Iesunë tue ndenjunë, edhe nuk’ e dinte se ashtë Iesui.
15 Iesui i thot’ asai: Grue, përse qjan? Cillinë kërkon? Por ajo kujtoi se ashtë kopështari, e i thotë: Zot, ndë e ngrite ti, më thuei ku e ke vumë, edhe unë kam me e ngritunë.
16 Iesui i thot’ asai: Mari. Ajo këthehet’ e i thotë: Rabbuni! - qi do me thanë: Mieshtër.
17 Iesui i thot’ asai: Mos më prek, sepse edhe s’kam hypunë tek em Atë, por shko te vëllazënit’ e mi, edhe u thuei atyne - Po hypi tek Ati em, edhe Ati juei, edhe te Perëndia em, edhe Perëndia juei.
18 Vien Maria Magdalena e u nep za dishepujvet, se pa Zotinë, edhe se i tha asai këto fjalë .
19 Nd’atë ditë pra ndë mbramiet, qi ishte e para dit’ e javësë, edhe dyert’ ishinë mbyllunë, atie ku ishinë mbëledhunë dishepujtë prei frikësë Iudevet, erdhi Iesui edhe ndenji ndë miedis, edhe u thot’ atyne: Paqtim mbë ju.
20 Edhe si tha këte, u diftoi atyne duert’ edhe brinin’ e vet. U gëzuenë pra dishepujtë, kur panë Zotinë.
21 Edhe Iesui u tha atyne prap: Paqtim mbë ju; sikurse më dërgoi Ati, edhe un’ u dërgoj juve.
22 Edhe si tha këte, fryni, edhe u thot’ atyne: Merrni Shpirtinë Shenjt:
23 kuive t’u falni fajetë, u kanë falun’ atyne; edhe kuive t’ua mbani, u kanë mbaitun’ atyne.
24 Por Thomai, nji prei të dymbëdhetëvet, qi thohei Binjok, nuk’ ishte bashkë me ate, kur erdhi Iesui.
25 Dishepujt’ e tierë pra i thoshinë: Kemi pamë Zotinë. Por ai u tha atyne: Ndë mos pafsha shenjin’ e goshdëvet ndër duer t’ati, edhe të ve gishtinë t’em ndë shenjët të goshtëvet, edhe të ve dorënë t’eme ndë brit t’ati, s’kam me besuem.
26 Edhe mbas tetë diç prap ishinë mbrenda dishepujt’ e ati, edhe Thomai bashkë me ata; vien Iesui, ndonëse dyert’ ishinë mbyllunë, edhe ndenji ndë miedis, edhe tha: Paqtim mbë ju.
27 Mbasandai i thotë Thomait: Bier gishtinë tand këtu, edhe shiko duert’ e mia; edhe bier dorënë tande, edhe vene mbë brit t’em; edhe mos u ban i pabesë, por besnik.
28 Edhe Thomai u përgjeq e i tha: Zoti em, edhe Perëndia em.
29 Iesui i thotë: Sepse më pe, Thoma, besove; lum ata qi nukë panë, edhe besuenë.
30 Edhe shumë mërekullia të tiera bani Iesui përpara dishepujvet vet, të cillatë nukë janë shkruem ndë këtë libër,
31 por këto u shkruenë, qi të besoni, se Iesui ashtë Krishti, i Bir’ i Perëndisë; edhe si të besoni, të keni jetë mb’emënit t’ati.
1 Edhe ditën’ e parë të javësë vien Maria Magdhalini te varri ndë mëngjest, tuke qënë po errëtë, edhe sheh gurinë ngriturë nga varri.
2 Ecën me vrap pra, edhe vien te Simon Pietri, edhe tek ay nxënësi tiatrë që donte Jisuj, edhe u thot’ atyre: “E ngritnë Zotinë nga varri, edhe nukë dimë se ku e kanë vënë.”
3 Dolli pra Pietri edhe nxënësi tiatërë, edhe vininë te varri.
4 Edhe të dy bashkë ecëninë me vrap; edhe ay nxënësi tiatërë nxitoj përpara më shpejt se Pietri, edhe erdhi më përpara ndë varrt.
5 Edhe si u kurrus, sheh pëlhuratë tek ishinë, po nukë hyri brënda .
6 Vien pra Simon Pietri tuke ardhurë pas ati, edhe hyri ndë varrt, edhe vë re pëlhuratë që ishinë.
7 Edhe riza që ishte mbi kryet t’ati nuk’ u gjënt bashkë me pëlhuratë, po ishte pështiellë veç mbë një vënt.
8 Atëhere pra hyri edhe ay nxënësi tiatërë, që erdhi më përpara ndë varrt, edhe pa, edhe besoj;
9 Sepse edhe s’e kupëtoninë shkronjënë, se ay duhetë të ngjalletë prej së vdekurish.
10 Nxënësitë pra vanë përsëri ndëpër shtëpiat të tyre.
11 Po Maria rrinte përanë varrit tuke qjarë përjashta; edhe tek po qjante, u kurrus ndë varrt;
12 Edhe vë re dy ëngjëj me rroba të bardha tuke ndenjurë njeri prej kresë, e tiatëri prej këmbëvet, atie ku qe trupi Jisujt.
13 Edhe ata i thonë asaj: “Grua, përse qjan?” U thot’ atyre: “Sepse ngritnë tem Zot, edhe nukë di ku e kanë vënë.”
14 Edhe ajo si tha këto, u këthye prapa, edhe vë re Jisunë tuke ndenjurë, edhe nuk’ e dinte se është Jisuj.
15 Jisuj i thot’ asaj: “Grua, përse qjan? Cilinë kërkon?” Po ajo kujtoj, se është kopështari, e i thotë: “Zot, ndë e ngrite ti, thuamë ku e ke vënë, edhe unë do ta ngre.”
16 Jisuj i thot’ asaj: “Mari!” Ajo këthehet’ e i thotë: “Ravvuni!” Që do me thënë Mësonjës.
17 Jisuj i thot’ asaj: “Mos më piq, sepse edhe s’kam hipurë tek im Atë; po shko te vëllezërit’ e mi, edhe u thuaj atyre: Po hipënj tek im Atë edhe tek Ati juaj, edhe te Perëndia im edhe te Perëndia juaj.”
18 Vien Maria Magdhalini, e u ep zë nxënëset, se pa Zotinë, edhe se i tha asaj këto fialë .
19 Nd’atë ditë pra, të parënë ditën’ e javësë, si u ngrys, edhe dyert’ ishinë mbyllur’ atie ku ishinë mbëledhurë nxënësitë nga frik’ e Judhenjvet, erdhi Jisuj, edhe ndenji ndë mest, edhe u thot’ atyre: “Paqtim mbë ju.”
20 Edhe si tha këtë, u dëfteu atyre duart’ edhe brinjën’ e ti. U gëzuanë pra nxënësitë, kur panë Zonë.
21 Edhe Jisuj u tha atyre përsëri: “Paqtim mbë ju; sikundrë më dërgoj Ati, edhe un’ u dërgonj juve.”
22 Edhe si tha këtë, fryjti, edhe u thot’ atyre:
23 “Merrni Frymë të Shënjtëruarë. Kujve t’u falni fajetë, u janë falur’ atyre; kujve t’ua mbani, u janë mbajtur’ atyre.
24 Po Thomaj, një nga të dy-mbë-dhietëtë, që thuhetë Binjak, nuk’ ishte bashkë me ata, kur erdhi Jisuj.
25 Nxënësit’ e tierë pra i thoshinë: “Pam Zotinë.” Po ay u tha atyre: “Ndë mos pafsha ndë duart t’ati shenjën’ e peronavet, edhe të vë gjishtinë tim ndë shenjët të peronavet, edhe të vë dorënë time ndë brinjët t’ati, s’kam për të besuarë.”
26 Edhe pas tetë diç përsëri ishinë brënda nxënësit’ e ati, edhe Thomaj me ata, Vien Jisuj, ndonëse dyert’ ishinë mbyllurë, edhe ndenji ndë mest, edhe tha: “Paqtim mbë ju.”
27 Pastaj i thotë Thomajt: “Bierë gishtinë tënt këtu, edhe shih duart’ e mia; edhe bierë dorënë tënde, edhe vëre ndë brinjët time, edhe mos u bëj i pabesë, po besëtar.”
28 Edhe Thomaj u përgjeq, e i tha: “Zoti im, edhe Perëndia im.”
29 Jisuj i thotë: “Sepse më pe (o Thoma), besove; lum ata që nukë panë, edhe besuanë.”
30 Edhe shumë çudira të tiera bëri Jisuj përpara nxënëset të ti, të cilatë nukë janë shkruarë ndë këtë vivli.
31 Po këto u shkruanë, që të besoni se Jisuj është Krishti, i Bir’ i Perëndisë, edhe tuke besuarë të keni jetë mb’emërit t’ati.