1 Pa dëgjomëni, o dheujëza, edhe mbani vesh, o gjëndëje të larga: Zoti më thirri që nga barku, zuri n’gojë emërinë t’im që nga zorrët’ e s’imëje.
2 Edhe bëri golënë t’ime posi thikë të prehëtë, më fshehu ndënë hiet të dorësë ti, edhe më bëri posi shëgjetë të sgjedhurë, (edhe) më fshehu ndë shëgjetoret të ti,
3 edhe më tha: Ti je shërbëtori im, o Israil, që do të lëvdonem mbë ty.
4 Edhe unë thashë: Kot u munduashë, për mosgjë, edhe kot prisha fuqinë t’ime, po gjyqi im (është) bashkë me Zotinë, edhe puna ime është bashkë me Perëndinë t’im.
5 Tashi pra thotë Zoti, ay që më gatoi që nga barku për shërbëtorin’ e ti, që të bie përsëri Jakovinë te ay, edhe që të mbëlidhetë te ay Israili, edhe do të lëvdonem ndër sy të Zotit, edhe Perëndia im do të jetë fuqia ime.
6 Edhe tha: Pak gjë është të jesh shërbëtori im që të ngresh mbë këmbë farat’ e Jakovit, edhe të biesh prapë atë që ka mbeturë nga Israili; po edhe ndër kombat të kam për të dhënë për dritë, që të jetë shpëtimi im gjer ndë funt të dheut.
7 Kështu thotë Zoti, Shpërblimtari i Israilit, Shënjti i ati, për atë që nukë zë për gjë njeri, për atë që e mërzit komp, për shërbëtorin’ e urdhërimtarëvet. Mbëretërë do të të shohënë, edhe do të ngrihenë (mbë këmbë), edhe krerë do të të falenë, për punë të Zotit, që është besëtar, Shënjtit Israilit, që të sgjodhi.
8 Kështu thotë Zoti: Ndë kohë të pëlqyerë të dëgjova, edhe ndë ditë të shpëtimit të ndiha; edhe do të të ruanj, edhe do të t’ap dhiatë për gjëndëjet, që të ngresh dreitë dhenë, edhe të trashëgonjç trashëgime të shkretë;
9 t’u thuash të lidhuret: Dilni; atyre që janë nd’ errësirët: Sbulohi. Do të kullosën’ afër’ udhëvet, edhe kullotat’ e atyreve (do të jenë) ndër gjithë vëndet’ e lartë.
10 Nukë do të kenë uri, as et; nukë do t’i zërë ata as vapa, as dielli, sepse ay që përdëllen ata do t’u heqë udhën’ atyre, edhe do t’i bierë ata ndëpër gurra ujërash.
11 Edhe do të bënj gjithë malet’ e mi udhë, edhe rrugat’ e mia do të lartonenë.
12 Na këta tek do të vinjënë së largu, edhe na këta nga an’ e borësë, e nga an’ e shiut, edhe këta nga dheu i Sinimit.
13 Gëzohi, o qieje, edhe gasmohu, o dhe; brohorini, o male, sepse Zoti ngushulloi gjëndëjen’ e ti, edhe përdëlleu të shtrënguarët’ e ti.
14 Po Siona tha: Zoti hoqi dorë prej meje, edhe Zoti më harroi.
15 A munt të harronjë gruaja foshnjën’ e saj që pi sisë, kaqë sa të mos i dhëmbetë diali i barkut saj? Po edhe ato ndë harrofshinë, po unë s’të kam për të harruarë.
16 Na tek të kam shkruarë mbë pëllëmbët të duaret (mia): muret’ e tu (janë) kurdo përpara meje.
17 T’ët-bij do të vinjënë me vrap, edhe ata që të prishnjën’ e të shkretonjënë, do të dalënë nga ti.
18 Ngre syt’ e tu përqark, e shih: këta të gjithë mbëlidhenë bashkë, e vinjënë te ti. Rronj unë, thotë Zoti, se ti do t’i veshç këta të gjithë posi stoli, edhe posi nuse do të stolisesh me ata.
19 Sepse vëndet’ e tu që janë prishur’ e shkretuarë, edhe dheu yt që është vdierrë, do të jenë tashi fort shumë të ngushtë për vëndësit’ e tu; edhe ata që të haninë ty, do të largonenë (prej teje).
20 Djemtë që do të fitonjç pas humbëjesë djemvet tu, do të thonë përsëri ndër veshët tu: Vëndi ësht’ i ngushtë për mua, bë-më vënt për të ndenjurë.
21 Atëherë do të thuash ndë zëmërët tënde: Cili m’i polli këta, kur ishjem unë pa djem, edhe e shkretë, skllavë, edhe siellë andej e këtej? Edhe këta kush i rriti? Na unë tek pata mbeturë vetëmë, ku ishinë këta?
22 Kështu thotë Zoti Perëndia: Na tek do të ngre dorënë t’ime mbi kombat, edhe do të ngul flamurënë t’ime ndër gjëndëjet, edhe do të bienë t’ët-bij ndër llërët, edhe t’ët-bila do të bihenë mbi krahë;
23 mëndeshët’ e tu do të jenë mbëretërë, edhe mëndeshat’ e tua (do të jenë) mbëretëresha: do të të falenë me faqe përdhe, edhe do të lipinjënë pluhurin’ e këmbëvet tua, edhe do ta dish, se unë (jam) Zoti, edhe se ata që më presënë nukë do të turpëronenë.
24 A munt të rrëmbenetë plaçka (nga dora) e të fortit, a të shpëtonjën’ ata që janë skllavosurë me të dreitë?
25 Po Zoti kështu thotë: Edhe sklleft’ e të fortit do të shpëtonjënë, edhe plaçk’ e të frikëshimit do të shkëputetë, sepse unë do të gjukonem me ata që gjukonenë me ty, edhe unë do të shpëtonj t’ët-bij.
26 Edhe ata që të shtrëngonjënë ty do t’i bënj të hanë mishrat’ e tyre, edhe do të dehenë me gjakun’ e tyre, posi me verë të re, edhe do ta njohë ç’do kurm, se unë Zoti (jam) Shpëtimtari yt, edhe Shpërblimtari yt, i Forti i Jakovit.
© Old Testament books in Tosk by Kostandin Kristoforidhi (transliteration from Greek to Latin) 1884 © Interconfessional Bible Society of Albania Libra të Dhiatës së Vjetër të përkthyera në dialektin tosk nga Kostandin Kristoforidhi në 1884 (transliterim nga gërmat greke në latine) © Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë Interconfessional Bible Society of Albania