Krie XIX.
1 E streksi, kur𝑒 Dz̆esúi sosi k𝑒tó t𝑒 fola, se u‐nis𝑒 ka Galiléa, e vate te án𝑒t’ e Dz̆uδês𝑒 mbatan𝑒 Dz̆urdánit𝑒,
2 E i van𝑒 pas atîγj𝑒 gjíndet𝑒 goδ𝑒 goδ𝑒, e i s̆𝑒rói atjé.
3 E i u‐kjas𝑒n Farisénj𝑒t𝑒 ts̆𝑒 e kseváli𝑒n, e θos̆𝑒n: N𝑒 mund𝑒 njeríu t𝑒 lé r𝑒nj𝑒 t𝑒 s̆okjen e tîγj𝑒, p𝑒r ts̆𝑒 is̆t is̆t𝑒?
4 E aí u‐p𝑒rgjekj𝑒, e i θa: Ng𝑒 kini sgléδur𝑒, se aí ts̆𝑒 buri njeríun ts̆𝑒 χer𝑒n e par𝑒, e buri mas̆kuχ e fémb𝑒r𝑒?
5 E θa: P𝑒r k𝑒té s̆𝑒rbes𝑒 njeríu kat𝑒 Ié r𝑒nj𝑒 atin, e ê m𝑒n, e kat𝑒 ngjítet𝑒 me grúan e tîγj𝑒, e kat𝑒 jên𝑒 dî vet𝑒 te nj𝑒 mis̆.
6 P𝑒randái ng𝑒 jan𝑒 mê dî, se po nj𝑒 mis̆. Até prâ ts̆𝑒 p𝑒rzíeiti Per𝑒ndía, njeríu le t𝑒 mos e ndânj𝑒.
7 Θon𝑒 atîγj𝑒: P𝑒rts̆é prân Moiséu urδurói t𝑒 jipej libri i t𝑒 ndáj𝑒turit𝑒, e t𝑒 d𝑒rgonej grúaja?
8 Θot atire: Se Moiséu p𝑒r z𝑒mr𝑒n e θât𝑒 tê j𝑒 ju δa θelim𝑒 t𝑒 lé ij𝑒t𝑒 s̆ókjet𝑒 túaj𝑒: po kur𝑒 zû‐fiχ𝑒 jeta ng𝑒 kle as̆tú.
9 E ú θom𝑒 juv𝑒, se aí ts̆𝑒 t𝑒 Ié r𝑒nj𝑒 s̆okjen e tîγj𝑒, n𝑒 ng𝑒 is̆t𝑒 p𝑒r kurv𝑒rî, e martónet𝑒 me njatr𝑒, kurv𝑒rón: e aí ts̆𝑒 merr𝑒 p𝑒r grua até ts̆𝑒 kle l𝑒nn𝑒, kurv𝑒rón.
10 Θon𝑒 atîγj𝑒 dis̆ípuj𝑒t’ e tîγj𝑒: N𝑒 is̆t𝑒 k𝑒s̆tú puna e njeríut𝑒 me t𝑒 s̆okjen, ng𝑒 ê mir𝑒 t𝑒 martúarit.
11 E aí θa atire: Ng𝑒 gjiθ e nd𝑒lgonj𝑒n kt𝑒 t𝑒 fol𝑒, se po atá kúij𝑒 u‐δa.
12 Se jan𝑒 t𝑒 s̆irúam𝑒, ts̆𝑒 as̆tú lên𝑒 ka barku i s𝑒 j𝑒m𝑒s: e jan𝑒 t𝑒 s̆irúam𝑒, ts̆𝑒 klen𝑒 s̆irúar𝑒 ka njérzit𝑒: e jan𝑒 t𝑒 s̆irúam𝑒, ts̆𝑒 u‐s̆irúan atá vet𝑒m paj𝑒 t𝑒 mbretrîs𝑒 t𝑒 kjíeγiavet. Kus̆ mund’ e ndelgonj𝑒 le t’ e ndelgonj𝑒.
13 Aχiérna u‐kjas𝑒n tsa f𝑒mij𝑒, sâ t’ i vûγj𝑒 dúart𝑒 sipr𝑒, e t𝑒 parkalesj𝑒. E dis̆ípuj𝑒t𝑒 i mírrij𝑒n dzarr𝑒.
14 E Dz̆esúi θa atire: Leni f𝑒míj𝑒t𝑒, e mos i mbani t𝑒 vínj𝑒n𝑒 tek’ ú: se e tíria is̆t𝑒 mbretría e kjíeγiavet.
15 E posa ts̆𝑒 i vuri dúart𝑒 sipr𝑒, u‐nis andis̆𝑒.
16 E s̆i nj𝑒 ts̆𝑒 u‐kjas𝑒, e i θa: Mjes̆tr𝑒 i mir𝑒, ts̆𝑒 t𝑒 mir𝑒 ka bunj𝑒 sât𝑒 mund𝑒 kêm𝑒 gjeγ𝑒n e pasosme?
17 E aí i θa: P𝑒rts̆é m𝑒 θua t𝑒 mir𝑒? Nj𝑒 i vet𝑒m is̆t i mir𝑒, Per𝑒ndía. Nai prân do χîs̆ te gjeγa, rúaχj urδurímet𝑒.
18 Θot atîγj𝑒: Ts̆íl𝑒t𝑒? E Dz̆esúi u‐p𝑒rgjekj𝑒: T𝑒 mos vrats̆: T𝑒 mos kurv𝑒rós̆: T𝑒 mos vjeδ𝑒s̆: T𝑒 mos bus̆ mart𝑒rî t𝑒 rrême:
19 Ndêr𝑒 t𝑒t’ at𝑒, e t𝑒t’ é m𝑒, e t𝑒 dúas̆ mir𝑒 gjitonin t𝑒nt𝑒 si vet𝑒χên t𝑒nde.
20 Θot atîγj𝑒 djalis̆ku: Gjiθ𝑒 k𝑒tó s̆𝑒rbise i kam𝑒 rúar𝑒 ts̆𝑒 nd𝑒 t𝑒 rît tim𝑒; ts̆𝑒 m𝑒 lípset𝑒 mê naní?
21 Dz̆esúi θa atîγj𝑒: N𝑒 do jês̆ gjiθ i mir𝑒, jets𝑒, s̆it𝑒 petkun, e jípia t𝑒 vápkj𝑒vet, e kat𝑒 kês̆ kjosm𝑒 nd𝑒 kjíeχ: e vjen𝑒, e vuχe pas meje.
22 E si gjegji djalis̆ku t𝑒 fol𝑒t, u‐nis i χelmúar𝑒: se kis̆ disâ petk𝑒.
23 E Dz̆esúi θa dis̆ípuj𝑒vet tîγj𝑒: P𝑒r v𝑒rtet𝑒 ju θom𝑒, se i kjosmi paχir𝑒 mund𝑒 χînj𝑒 te mbret𝑒ría e kjíeγiavet.
24 E njatr𝑒 χer𝑒 ju θom𝑒: Is̆t𝑒 mê lê t𝑒 s̆konj𝑒 nj𝑒 gamile te nj𝑒 fund𝑒 gjilpé rie, se i b𝑒gati t𝑒 χînj𝑒 te mbret𝑒ría e kjíeγi𝑒s.
25 E si e gjegj𝑒n, dis̆ípuj𝑒t𝑒 θavmáses̆in ndutu, e θ𝑒s̆𝑒n: As̆tú kus̆ mund𝑒 lefteróset𝑒?
26 E Dz̆esúi i v𝑒réiti, e i θa: P𝑒rpara njérz𝑒vet kî ng𝑒 mund𝑒 jêt𝑒: p𝑒rpara Per𝑒ndîs𝑒 gjiθkjis̆𝑒 mund𝑒 jên𝑒.
27 Aχiérna u‐p𝑒rgjekj𝑒 Piétri, e i θa: Ši na lâm𝑒 t𝑒 jes𝑒 gjiθkjis̆𝑒, e jérδ𝑒m𝑒 pas tîj: ts̆𝑒 kat𝑒 kemi na p𝑒randái?
28 E Dz̆esúi θa atire: Me t𝑒 ftet𝑒 ju θom𝑒, se jû, ts̆𝑒 jérδ𝑒t𝑒 pas meje, nd𝑒 jet’ e rê kur𝑒 t’ újet𝑒 i Biri i njeríut𝑒 mb𝑒 θron𝑒 l𝑒vdíe t𝑒 tîγj𝑒, kat’ újiχj𝑒 eδé jû mbi dimb𝑒δiét𝑒 θrone, tue gjikúar𝑒 t𝑒 dimb𝑒δiét𝑒 pjés𝑒t’ e Israélit𝑒.
29 E nganjé , ts̆𝑒 la s̆pîn, ô vγéz𝑒rit𝑒, ô mótrat𝑒, ô atin, ô ê m𝑒n, ô s̆okjen, ô bíj𝑒t𝑒, ô δérat𝑒 paj𝑒 t’ émrit𝑒 tim𝑒, nj𝑒 kjint𝑒 p𝑒r nj𝑒 kat𝑒 márr𝑒nj𝑒, e kat𝑒 tras̆gonj𝑒 gjeγ𝑒n e pasosme.
30 E s̆um𝑒 t𝑒 par𝑒 ka jên𝑒 t𝑒 sprasm𝑒, e t𝑒 sprasm𝑒 t𝑒 par𝑒.
Krie e nëntëmbëdhjetëtë
1 E u bë që kur sosi Iisui këto fjalë, u ngre nga Galilea, e erdhi ndë sinorë të Iudheësë, përtej Iordhanit.
2 E i vanë pas si shumë botë, e i shëroi ata atje.
3 E u qasnë nde ai Farisejtë, e e piraksn’ atë, e i thoshnë ndë mund njeriu të ndajë gruan e tij me çdolloi sebep.
4 Edhe ai u përgjegj, e u tha ature: Nukë dhiavastë, se ai që i bëri, që herën’ e parë mashkull edhe fëmërë i bëri ata?
5 E tha: Për këtë do të lërë njeriu baban’ e tij edhe mëmënë, e do të bashkonetë me gruan’ e tij, e do të jenë të di një kurm.
6 Na, që nukë janë di, po një kurm. Atë adha që bashkoi Perndia, njeriu le të mos e ndajë.
7 I thon’ atij: Pse Moisiu porsiti t’apëmë kartë të së ndarit, e ta ndajëmë?
8 U thot’ ature: Se Moisiu nga zëmëra juaj e liga e e keqia u dha urdhër juvet të ndani gratë tuaj, po më përpara nukë qe kështu.
9 Edhe u thom juvet, se ai që të ndajë gruan’ e tij pa qënë kurvëri ndë mes, e të marrë tjatër, bënetë miho (kurvjar); edhe ai që të marrë grua të ndarë, që rron burri saj, bënetë kurvjar.
10 I thon’ atij mathi(ti)t’ e tij: Ndë është kështu pun’ e njeriut me gruan’ e tij, nuk’ ësht’ e mirë të martonetë.
11 Edhe ai u tha ature: Nukë mund ta dheksëjnë gjithë këtë fjalë, përveçme ature që ju është dhënë.
12 Se janë të dredhurë, që u lenë kështu nga barku i mëmësë, e janë të dredhurë, që u drodhë nga njerëzitë, e janë të dredhurë, që druadhë vetëhen’ e ture për mbretërin’ e Qiellvet. Ai që mund të hijë, le të hijë.
13 Atëherë i prun’ atij djelm, që të vij mb’ata duartë, e t’i bekon, e mathititë i qërtoijnë ata.
14 Edhe Iisui u tha: Liri djelmtë, e mos i mbani ata të vijënë tek meje, se të tillëvet është mbretëria e Qiellvet.
15 E si vuri mbi ata duartë, iku ateje.
16 E ja një njeri u qas nde ai, e i tha: Dhaskal i mirë, ç’të mirë të bëj, që të kem jetë të pasosurë?
17 Edhe ai i tha atij: Pse më thua të mirë? Ndonjë s’ësht’ i mirë përveçme një, Perndia. E ndë do të hiç ndë jetë, ruaj porsitë.
18 I thot’ atij: Cilatë? Edhe Iisui i tha: Këto: Të mos vraç njeri, të mos kurvëroç, të mos vjedhç, të mos martiriç rrem.
19 Të nderoç babanë, edhe mëmënë, edhe të duaç gjitonë tënd si edhe vetëhenë tënde.
20 I thot’ atit trimshori: Gjithë këto i ruajta që ndë të ri tim, edhe ç’më duhet’ akoma?
21 I tha atit Iisui: Ndë do të jeç telio, hajde e shit plaçkat’ e tua, e epua së varfëret, e do të keç hazine ndë Qiell, e eja pas meje.
22 E si digjoi trimshori fjalënë, iku helmuarë, se qe që kish shumë mulqe.
23 E Iisui u tha mathitivet së tij: Me të vërteta u thom juvet, se me zahmet do të hijë i paturi ndë mbretëri të Qiellvet.
24 E pameta u thom juvet: Më kollaj është të shkojë nga vëra e gjëlpërësë gamilia, se të hijë i pasuri ndë mbretëri të Perndisë.
25 E si digjuanë mathitit’ e tij, u çuditnë shumë, e thoshnë: Vallë, kush mund të sosetë?
26 Edhe Iisui shtiu sitë e vështoi, e u tha ature: nd’anë të njerëzet këjo ësht’ e zahmeçme, po nd’anë të Perndisë gjithë janë të kollajta.
27 Ahiere u përgjegj Petrua, e i tha atij: Ja navet që i lam gjithë, e erdhm pas teje, vallë, ç’do të jetë me nevet?
28 Edhe Iisui u tha ature: Me të vërteta u thom juvet, se ju që erdhtë pas meje, ndë jetë të re, kur do të rrijë i biri njeriut mbi fron të lëvduarë të tij, ahiere do të rrini edhe juvet mbi dimbëdhjetë frone, të gjukoni të dimbëdhjetë filit’ e Israilit.
29 E cilido që la shtëpira, a vëllazër, a motra, a baba, a mëmë, a djelm, a ara, për ëmër tim, njëqind për një do të marrë, edhe jetë të pasosurë do të klironomisjë.
30 Edhe shumë të parë do të bënenë të pastajmë, e të pastajmë të parë.